Ροκ εντ Ρολ στο Animal Boat.

Ο Daisuke Mukasa και ο vintage κόσμος του στο σύγχρονο Τόκιο.

Το συνεργείο τροποποιήσεων Animal Boat είναι ο παράδεισος για τους λάτρεις των ιστορικών μοτοσικλετών. Εδώ, ο Γιαπωνέζος βελτιωτής Daisuke Mukasa διασώζει κλασικές μοτοσικλέτες από την εξαφάνιση – και τις φέρνει πίσω στην αγωνιστική πίστα με τη λέσχη του Curry Speed Club.  

Δεν έχει ιδέα πόσα τετραγωνικά μέτρα είναι το συνεργείο του. «Μετράμε σε τατάμι και όχι σε τετραγωνικά μέτρα», δηλώνει ο Daisuke Mukasa. Τα τατάμι είναι χαλάκια από άχυρα ρυζιού που κατασκευάζονται σε στάνταρ μέγεθος και χρησιμοποιούνται ως μονάδα μέτρησης εμβαδού στην Ιαπωνία. Αυτό το νησί των θησαυρών, που αποκαλείται Animal Boat, πιθανώς έχει έκταση 50 τατάμι, περίπου 80 τετραγωνικά μέτρα. Βρίσκεται σε έναν πολυσύχναστο δρόμο στη συνοικία Ōta του νότιου Τόκιο. Πολύ διακριτικό. Λίγες παλιές μοτοσικλέτες στα αριστερά και τα δεξιά της εισόδου είναι η μόνη ένδειξη για τον κόσμο που περιμένει να τον ανακαλύψετε πίσω από την απλή πόρτα από ξύλο και γυαλί, σαν ένας συνδυασμός μουσείου και παλιατζίδικου. Σε αυτόν τον μικροσκοπικό χώρο, ο σαρανταεξάχρονος άντρας συλλέγει μοτοσικλέτες και εξαρτήματα, πολλά από τα οποία είναι μεγαλύτερης ηλικίας από τον ίδιο.

Υπάρχει ένας στενός διάδρομος ανάμεσα στο ταμείο και στους πάγκους εργασίας όπου ο Daisuke ασκεί την τέχνη του. Οι περισσότερες μοτοσικλέτες, περίπου 50, βρίσκονται στο πίσω μέρος του συνεργείου. Είναι στοιβαγμένες, μερικές από αυτές πάνω στις άλλες, ενώ η επάνω σειρά στηρίζεται σε μια ατσάλινη δοκό. Συστήματα εξάτμισης και καλύμματα κρέμονται από την οροφή, ενώ ντεπόζιτα με βαθουλώματα, αναλογικά ρολόγια και κιθάρες διακοσμούν τους τοίχους. Σαν εκθέματα σε μια ρετρό-σικ έκθεση τέχνης. Υπάρχει ένα όρθιο μπάσο ακουμπισμένο στη γωνία, σειρές από δερμάτινες στολές και κράνη στον τοίχο πίσω από το ταμείο και βιτρίνες με παιδικά αυτοκινητάκια στα αρχικά κουτιά τους. Μόλις τα ξαφνιασμένα μάτια σου συνηθίσουν στο χάος, αρχίζεις να βλέπεις την τάξη που επικρατεί, μιας και όλα έχουν τη θέση τους σε αυτό το μικροσκοπικό συνεργείο. «Εδώ στο Τόκιο, είμαστε αναγκασμένοι να κρατάμε τα πράγματα συμπαγή και τακτοποιημένα», αναφέρει ο Daisuke. Ο λόγος είναι ότι ο χώρος είναι λίγος και ακριβός σε αυτήν τη μεγαλούπολη.  

+ ΜΑΘΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
«
Το Animal Boat είναι μια Κιβωτός του Νώε για τις παλιές μοτοσικλέτες. Και όπως ο Νώε έσωσε τα ζώα, εγώ σώζω παλιές μοτοσικλέτες.
»

Daisuke Mukasa, βελτιωτής και οδηγός αγώνων ιστορικών μοτοσικλετών

Η Κιβωτός του Νώε για μοτοσικλέτες.

Το Animal Boat είναι καταφύγιο. Για τον ίδιο τον Daisuke, για τους πελάτες του, αλλά πάνω απ' όλα για όλες τις παλιές και φθαρμένες μοτοσικλέτες που πραγματικά δεν έχουν καμία θέση στην τεχνολογικά αναπτυγμένη Ιαπωνία. «Στην ουσία, είναι μια Κιβωτός του Νώε για μοτοσικλέτες». Ο Daisuke μιλά σιγανά. Λες και η ιστορία του είναι ευαίσθητη σαν κρύσταλλο. Ο προσεκτικός του χαρακτήρας έρχεται σε αντίθεση με την τραχιά του εμφάνιση, το μουσάκι στο πιγούνι, τα μαύρα ρούχα, το κασκέτο και τα τατουάζ. Φοράει κολιέ με ένα μικρό κρανίο και κόκκαλα για να του φέρει γούρι στην αγωνιστική πίστα. «Όταν άνοιξα το μαγαζί, δεν είχα χρήματα για ακριβές καινούργιες μοτοσικλέτες. Έτσι αγόρασα παλιές, τις επιδιόρθωσα και τις τροποποίησα. Ένιωθα σαν να σώζω μοτοσικλέτες». Ο Daisuke άνοιξε το μαγαζί το 1995, αφού είχε εργαστεί ως μηχανικός σε κατάστημα με μοτοσικλέτες στο Τόκιο. «Άρχισα να οδηγώ μοτοσικλέτες στα 19. Είχα μια Honda CB 400. Οι μοτοσικλέτες άλλαξαν εντελώς τη ζωή μου, έφεραν τα πάνω κάτω στον κόσμο μου».  

+ ΜΑΘΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Μια συνηθισμένη δουλειά χωρίς ωράριο.

Ο Daisuke ανοίγει το μαγαζί στις 11 το πρωί. Οι πελάτες του είναι παθιασμένοι με τις ιστορικές μοτοσικλέτες και βασίζονται στην εμπειρογνωσία του για τις τροποποιήσεις και την αποκατάστασή τους. «Το ωραίο με τις τροποποιήσεις είναι ότι κάθε πελάτης έρχεται με διαφορετικές ιδέες. Κάποιοι εκτιμούν την ταχύτητα, άλλοι έχουν στο νου τους κάποια συγκεκριμένη εμφάνιση. Προσπαθώ πάντα να υπερβαίνω λίγο τις προσδοκίες τους». Το να κάνουν πάντα κάτι παραπάνω από αυτό που είναι απαραίτητο είναι κάτι που απεικονίζει το χαρακτήρα των Γιαπωνέζων, οι οποίοι δίνουν μεγάλη σημασία στην εξαιρετική εργασία. Οι βελτιωτές δεν είναι η εξαίρεση στον κανόνα, μάλλον το αντίθετο. Για να πετύχεις στο χώρο των τροποποιήσεων στην Ιαπωνία, πρέπει να ξεπεράσεις τον εαυτό σου και, πάνω απ' όλα, να εργασθείς σκληρά. «Κλείνω στις 9 το βράδυ και μετά δουλεύω τις μηχανές μέχρι τα μεσάνυχτα. Μερικές φορές πηγαίνει τόσο αργά που αναγκάζομαι να κοιμηθώ εδώ. Έχω ένα κρεβάτι πίσω». Ο Daisuke δείχνει μια κρυμμένη πόρτα στην πίσω γωνία. «Νιώθω σαν στο σπίτι μου εδώ».  

+ ΜΑΘΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Η επιτομή της χαλαρότητας.

Ώρα κλεισίματος: ο Daisuke βγαίνει με φίλους.

Η επιτομή της χαλαρότητας.

Επειδή δεν υπάρχει χρόνος για οδήγηση στη διάρκεια της μέρας, ο Daisuke μερικές φορές συναντιέται με φίλους για να οδηγήσουν αργά το βράδυ. «Έχουμε τους δρόμους δικούς μας το βράδυ. Μου αρέσει να περνώ με τη μηχανή τη Γέφυρα της Πύλης προς τη Γιοκοχάμα ή να διασχίζω τις σήραγγες». Πολλοί μοτοσικλετιστές συναντιούνται τη νύχτα σε μία από τις σήραγγες του Τόκιο. Νιώθουν απόλυτη ελευθερία καθώς τρέχουν με ταχύτητα στις σήραγγες περιτριγυρισμένη από το χαμηλό φως και τον ήχο των κινητήρων. Εκεί βρίσκει ο Daisuke την ενέργεια για την επόμενη μέρα και για τις επόμενες προκλήσεις στο συνεργείο.  

+ ΜΑΘΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Με μεγάλη προσοχή στις λεπτομέρειες: η R nineT Racer.

«Δεν έχουμε μόνο εμείς οι βελτιωτές πολλές απαιτήσεις από τον εαυτό μας. Οι πελάτες περιμένουν κι αυτοί να κάνουμε τέλεια δουλειά. Αυτή η προσοχή στη λεπτομέρεια είναι μάλλον γιαπωνέζικο χαρακτηριστικό, το μαθαίνουμε από μωρά». Για τον Daisuke, όμως, οι λεπτομέρειες δεν είναι το μόνο πράγμα που χρειάζεται για μια τέλεια μοτοσικλέτα. Πάνω απ' όλα, ολόκληρη η μοτοσικλέτα πρέπει να παρουσιάζει μια καλά ισορροπημένη εικόνα. «Χρειάζεται ισορροπία και αρμονία. Το μεμονωμένα εξαρτήματα πρέπει να είναι καλά, αλλά θέλω να ταιριάζουν όλα μεταξύ τους και να δίνουν μια χαλαρή αίσθηση».  

+ ΜΑΘΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Αγώνες ιστορικών μοτοσικλετών με γεύση κάρυ.

Κριτική πριν από τον αγώνα: τα παιδιά της λέσχης του Daisuke, Curry Speed Club.

Αγώνες ιστορικών μοτοσικλετών με γεύση κάρυ.

Τα δάχτυλά του γλιστρούν πάνω στη λεία επιφάνεια της αγωνιστικής του μοτοσικλέτας. Έφτιαξε από την αρχή το πλαίσιο σε στιλ της δεκαετίας του 1960 και αναβάθμισε τον τετράχρονο κινητήρα της Honda των 60 cc και τριών ταχυτήτων σε επτά ίππους. Από το τιμόνι, το κάθισμα και το σύστημα των υποπόδιων μέχρι τους λεβιέδες των φρένων και των ταχυτήτων, δεν υπάρχει σχεδόν τίποτα στη μοτοσικλέτα που να μην το έφτιαξε μόνος του. Προσέφερε επίσης στον εαυτό του μερικά γνήσια αγωνιστικά εξαρτήματα της Honda RSC. Η μηχανή είναι τέλεια ρυθμισμένη για τους αγώνες που διοργανώνει και όπου συμμετέχει: το B.O.B.L. – Battle of Bottom Link.  

+ ΜΑΘΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Ο Daisuke πιστεύει ότι ο ανταγωνισμός στην αγωνιστική πίστα δυναμώνει τις φιλίες.

Τέσσερις φορές το χρόνο, οι λάτρεις των ιστορικών μηχανών από όλη την Ιαπωνία συναντιούνται σε απομακρυσμένες αγωνιστικές πίστες για να δείξουν τι αξίζουν οι πειραγμένες παλιομοδίτικες μοτοσικλέτες τους. Οι αναβάτες αγωνίζονται σε ομάδες. Έτσι ο Daisuke και οι φίλοι του έφτιαξαν τη λέσχη Curry Speed Club. «Όποτε συναντιόμαστε, κάποιος έφερνε κάρυ για όλους», λέει γελώντας ο Daisuke. «Μου αρέσει να αγωνίζομαι με φίλους. Ο σεβασμός που έχουμε ο ένας για τον άλλο είναι κάτι θετικό στην αγωνιστική πίστα. Εξάλλου, λίγη ανταγωνιστικότητα κάνει καλό στη φιλία».  

+ ΜΑΘΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
«
Ίσως με ενδιαφέρει τόσο πολύ αυτή η εποχή επειδή δεν μεγάλωσα σε αυτή. Όταν οδηγώ μια ιστορική μοτοσικλέτα, το παρελθόν ζωντανεύει και γίνομαι κομμάτι του.
»

Daisuke Mukasa

Ροκ εντ Ρολ στην αγωνιστική πίστα.

Οι αγώνες ιστορικών μοτοσικλετών είναι μόδα στην Ιαπωνία. Οι ιστορικές μοτοσικλέτες έχουν κάνει πάλι τους αγώνες οικονομικά προσιτούς, ιδίως για τους νέους. Γι' αυτό οι περισσότεροι αναβάτες στην αγωνιστική πίστα του B.O.B.L. είναι από 20 έως 40 ετών, και συμμετέχουν και γυναίκες. Πρόκειται για ολοήμερους αγώνες, όπου η λέσχη Curry Speed Club αγωνίζεται ενάντια σε ομάδες όπως οι Cool Beans ή τα παιδιά από το Drive Thru. Ο αέρας είναι γεμάτος καπνό από τις μοτοσικλέτες και αναμειγνύεται με την ομίχλη που είναι τόσο συνηθισμένη στις ορεινές περιοχές της Ιαπωνίας. Οι αναβάτες σπρώχνουν τις μοτοσικλέτες τους στα όρια και τις κάνουν να τα ξεπερνούν, με τα υποπόδια να ξύνουν το έδαφος και τους κινητήρες να μουγκρίζουν. «Μου αρέσει να βυθίζομαι σε αυτή την εποχή. Αντιμετώπιζαν την ταχύτητα κάπως σαν παιχνίδι και με διασκεδάζει αυτό. Απολαμβάνω επίσης το στιλ, που είναι κι αυτό σημαντικό για μένα», δηλώνει ο Daisuke.

Είναι η προσωποποίηση του ρετρό look μέχρι και την τελευταία λεπτομέρεια. Οι μοτοσικλέτες, τα εργαλεία, τα ρούχα, το ροκ εντ ρολ "Παίζω κιθάρα και γράφω πολλή μουσική με φίλους. Μερικές φορές μου έρχεται ένα τραγούδι στο μυαλό στη διάρκεια ενός αγώνα και βρίσκονται εντελώς στο στοιχείο μου." Ακόμα και εδώ, πλάι στην αγωνιστική πίστα, ο Daisuke δεν υψώνει τη φωνή του πάνω από το συνηθισμένο του τόνο. Ίσως είναι ένα τυπικά γιαπωνέζικο χαρακτηριστικό, αλλά δεν προδίδει καθόλου τα έντονα συναισθήματά του όταν δηλώνει ήσυχα αλλά με αυτοπεποίθηση: "Αυτή η κλασική τεχνολογία δεν πρόκειται να πεθάνει. Ο κινητήρας που κομπιάζει και κλωτσάει εκφράζει το ένστικτό μας. Μας δίνει ένα ευχάριστο συναίσθημα."  

+ ΜΑΘΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ