Σερφαρω.

Αγκαλιάζω τον άνεμο. Feel how it can change direction. Όπως το κάνεις εσύ. Δες τη ζωή σαν βόλτα με μοτοσικλέτα.

Το βαθύτερο σκοτάδι είναι πριν την ανατολή. Αλλά δεν χρειάζομαι φως για να ξέρω που ταξιδεύω. Το αλάτι στον αέρα και ο θόρυβος των κυμάτων δείχνουν τον δρόμο. Οι κραδασμοί του κινητήρα ανάμεσα στα πόδια μου δεν είναι παρά ορεκτικό για την διαδρομή που ξεδιπλώνεται σαν φουσκοθαλασσιά μπροστά μου. Στρίβω τον καρπό μου και οδηγούμαι στην κορυφή ενός αμμόλοφου, πολλές ώρες πριν οι περισσότεροι άνθρωποι ξυπνήσουν.

Απογειωνομαι

Η ξηρά τελειώνει και το νερό αρχίζει.

Η ξηρά τελειώνει και το νερό αρχίζει.

Ο ορίζοντας αρχίζει να φωτίζεται ενώ εγώ κωπηλατώ προς τα εκεί. Σύντομα η νύχτα θα τελειώσει και θα ξεκινήσει η ημέρα. Το κάθε τι έχει δύο πλευρές. Κάθε ήπειρος έχει μια ακτή. Και κάθε κορυφή έχει ένα βύθισμα. Παίρνω τους δρόμους και τα κύματα όπως έρχονται. Τώρα νοιώθω το νερό να κινείται ορμητικά από κάτω μου και ζωντανεύω. Μεταφέρομαι στην κορυφή ενός κύματος και γλιστράω μέσα στο κοίλωμα του κύματος πριν αυτό σκάσει. Τώρα είμαι μόνο εγώ και το νερό.

+ ΜΑΘΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

φευγω με τη μοτοσικλετα

Κινούμαι προς την κατεύθυνση της ξηράς και βρίσκομαι σε έναν άχρονο κόσμο για μια μικρής διάρκειας αιωνιότητα.

Κινούμαι προς την κατεύθυνση της ξηράς και βρίσκομαι σε έναν άχρονο κόσμο για μια μικρής διάρκειας αιωνιότητα.

Όσο συχνά και αν σερφάρω - υπάρχει το αίσθημα της πρώτης φοράς κάθε φορά, γιατί ξαναγεννιέμαι στο νερό κάθε ημέρα. Το πρώτο φως της ημέρας οδηγεί στο δρόμο προς την πόλη, όπου όλα ξυπνάνε από τον ύπνο τους. Αλλά ακόμη και αν δεν μπορώ να σερφάρω στην ξηρά, μπορώ να πάρω αυτό το αίσθημα μαζί μου παντού. Φοράω το κράνος μου και ξέρω πολύ καλά: μια βόλτα τελείωσε, αλλά η επόμενη μόλις ξεκινάει.

+ ΜΑΘΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
Περισσότερες ιστορίες που μπορεί να σε ενδιαφέρουν.
Κατάλληλες μοτοσικλέτες.